Inbreng ter herdenking van de internationale dag van het gezin van de VN – 17 mei 2021

Wij gaan uit van een wereldbeeld waarin een mens enerzijds onaantastbare waardigheid heeft, met voor iedereen gelijke aanspraak op grondrechten. Anderzijds is er de erkenning dat de mens imperfect is en geneigd tot het kwaad en tot machtsmisbruik. Deze ongemakkelijke waarheid is ook de reden voor de invoering van ”checks and balances” door scheiding der machten: rechterlijk, uitvoerend en wetgevend.
Als een in identiteitsgroepen opgesplitst volk lijken onze opponenten deze kernwaarheden te verwerpen, in te wisselen of te herdefiniëren, zodanig dat iedere groep en elk individu het recht heeft om voor zichzelf te beslissen wat zijn waarheid is. Deze geclaimde of ervaren waarheden moeten vervolgens door iedereen worden geaccepteerd. Wie niet meegaat in deze tot politieke correctheid leidende identiteitspolitiek, wordt weggezet als xenofoob, racistisch, homofoob, enzovoorts. Zo wordt onder de dekmantel van inclusiviteit, diversiteit en sociale gerechtigheid ‘voor allen’, onvrijheid opgelegd. Een afrekencultuur met het fout geachte verleden, waarbij het hele systeem moet worden ontmanteld en hervormd en er een eind moet komen aan veronderstelde ”blanke overheersing”. Het probleem zit echter niet in het systeem, maar in de mens. Ontkenning van deze waarheid is de bron van alle problemen. Only united we stand, diversified we fall.